Posadzki antypoślizgowe – test rampy ? O co w tym chodzi …?
Jak odczytywać parametr antypoślizgowości w posadzkach inwestycyjnych
Parametr antypoślizgowości jest jednym z głównych parametrów ocenianych w przypadku podłóg obiektowych. W pomieszczeniach, gdzie jest duże natężenie ruchu, występuje ryzyko wniesienia błota i wody z zewnątrz, gdzie jest podwyższona wilgotność, może dochodzić do poślizgnięcia się i upadku przebywających tam osób.
Dlatego oprócz wymgań trwałości i ścieralności należy zwrócić bezwzględnie uwagę na parametr antypoślizgowości.
Podłogi o podwyższonym zabezpieczeniu przed ryzykiem poślizgu zaliczane są do grupy podłóg antypoślizgowych. Uzyskuje się go dzięki zastosowywaniu na powierzchni podłogi warstwy z materiałów chropowatych lub poprzez zastosowanie specjalnych wypustek.
Norma PN-EN 16165 podaje kluczowe metody oceny antypoślizgowości w pomieszczeniach.
Test rampy – metoda stosowana w dwóch wariantach
1. Test stopą obutą
2. Test stopą bosą
Test polega na tym, że osoba obuta w znormalizowanym obuwiu (w teście nr 1) lub bosą stopą (w teście nr 2), chodzi po powierzchni podłogi, której kąt pochylenia ulega zmianie do powierzchni poziomej.
Im większy kąt pochylenia i utrzymana stabilność chodzenia tym wyższy poziom antypoślizgowości i wyższy parametr antypoślizgowości R.
Aby podłoga mogła być zaliczana jako podłoga antypoślizgowa, musi posiadać kąt krytyczny poślizgu minimum 6°. Klasa antypoślizgowości wynosi wówczas R9.
Występuje 5 klas: R9 do R13
Krytyczny kąt nachylenia powierzchni
Test nr 2, czyli test bosej stopy uwzględnia się w przypadku basenów, szatni, łazienek, schodów. W tych przypadkach konieczne jest wykonanie dwóch testów.
Antypoślizgowość określa się literami A B C, a poszczególne litery oznaczają odpowiednio niski , średni i wysoki poziom odporności na poślizg.
Krytyczny kąt nachylenia powierzchni
Należy pamiętać, że wynik na bosą stopę może być zupełnie inny na stopę obutą przy tej samej powierzchni podłogi.
Jeśli masz dodatkowe pytania – zadzwoń do nas …